Now Playing Tracks

April 17, 2014

After 10 days pumunta ulit ako sa kanila. Bakit? Ininvite ako ng mga tropa. I guess walang masama.

Ganun ulit ang eksena. Si Atoz si Yas at ako. Ako with the tropa sa baba at si Atoz and Yas sa taas.

It started with “sinong tao sa taas?” Hindi ko naman alam na nandun silang dalawa. Sabi agad ni DJ “nako gi, wag mo na balakin.” So, I got it. Natahimik ako for a while. Isip ng malalim. Tingin sa malayo. May kurot sa dibdib pero unlike before. Sabi ko sa sarili ko, dapat hindi na ko magpaapekto kasi tapos na yung sa amin.

Sa ganung eksena, ramdam ko na nanalo ang utak ko laban sa puso. Seriously. Kailangan masanay na ko. I know, hindi ito huli na magkikita kita kaming tatlo and I have to be strong hanggang sa wala nalang talaga sa akin kung makita ko man sila.

Maya maya umalis narin si Yas, hinatid siya ni Atoz. Hindi ko mapigilan malungkot. Hindi ko alam kung bakit. But my mind keeps telling me that I need to enjoy this day. So, dedma na ulit.

I know it’s weird but I want to be friends with them knowing that it’s pretty impossible. Bago tong sitwasyon na to sa buhay ko.

When you set your mind into something makes sense, malalaman mo na ang tanga mo. Kasi nagsasayang ka ng oras at panahon sa mga bagay na hindi mahalaga.

We had boodle fight and it’s a miracle because he joined. It’s been a while since I heard his jokes and banat.


Love,
Gie

Rak pa!

April 7,2014
Ang pinaka-tanga, pinaka-masakit at pinaka ewan na araw sa buong buhay ko.


Pumunta ako sa kanila.

Oo kahit wala na kami pumupunta pa din ako sa kanila. Kahit hindi kami nagpapansinan as in, nandun buong pamilya niya. Welcome pa din ako sa kanilang lahat. Pag sinabi ko bang hindi siya ang pinunta ko dun maniniwala ka? Syempre hindi. Ako din eh!

Nandun din si Yasmeen. Sino si Yasmeen? Ex niya bago ako. 4 years sila. Alam kong pupunta si Yas dun, pero dahil matigas ang ulo ko pumunta pa din ako. Pumunta ako kahit alam kong magiging ganito ako after. Miss ko narin kasi si Atoz. Alam mo yung feeling na tangina kahit ano pa yan makita ko lang siya! Ganun ang peg. Habang nakikita ko silang dalawa na naguusap sa malayo, walang makakapagpaliwanag ng nararamdaman ko. Wala. Kahit sino. Wala.

Nakakatuwang makita si Atoz na masaya. Wala akong ibang gusto kundi makita ko siyang masaya. And this time, alam ko hindi dahil sa akin kaya siya masaya.

Hindi naman ako pinabayaan ng pamilya niya na ma-out of place nung mga oras na yun. Nakakataba ng puso. Pero wala eh, ibang sakit yung naramdaman ko. Gusto ko nalang bigla mamatay nung mga oras na yun. Gusto ko umiyak. Pero ayokong makita nila ako.


Sa buong buhay ko ngayon ko lang naramdaman lahat ng to. Ngayon lang ako naging sobrang tangang bobo at nagawa ko to. Bakit ang tigas ng ulo ko?

Siguro kasi, mahal ko talaga siya. Kaya araw araw akong tanga, minuminuto akong bobo at bawat segundo akong manhid. Shit.


Nag-message si tita (mama niya) sa akin pag uwi ko. At nag-usap kami. Kahit 6 months lang kami ni Atoz, naging pamilya ko na rin ang pamilya niya at naging barkada lahat ng barkada niya. Yung paguusap namin ni tita sa facebook ang isa sa pinaka-masakit na paalam sa lahat. Akala ko wala ng makakaintindi sa nararamdaman ko pero naintindihan ako ni tita. Naramdaman niya yung sakit at panlulumong naramdaman ko nung mga oras na yun.


Ganun yata talaga ang buhay eh. Hahahaha! Nakakapagod pero pahinga lang kaunti tapos rak na ulit!

Process

Hindi naman siya nawala sa akin eh. Everyday, naiisip ko siya. Lahat ng mga bonding namin.Nahihirapan ako kasi ako din ang nagpaoahirap sa sarili ko.

When you’re happy with some person or things, ofcourse you don’t want to forget.

Masyadong naging malalim ang lahat ng bagay para sa akin. Unti unti tinatanggap ko lahat. Kasi wala akong choice kundi ituloy ang buhay ko ng wala siya.

Sabi ko kaya ko ginawa yung desisyon na yun ay dahil pagod na ko.

I may not lose hope but I’m still praying that everything will be fine. I still have questions inside me but I know God will provide the answers.

I’m still processing things in my brain and I just can’t erase every moment that we’re together. Because I dont want to.

Makaka-moved on naman siguro ang isang tao ng hindi kailangan kalimutan ang mga bagay bagay,diba?

Wag na TANGA.

Ang relationship, tag team yan. Hindi pwedeng isa lang ang lumalaban. Hindi pwedeng isa lang ang nagmamahal.

Hindi pwede yung iiwan mo kung kelan mo gusto, at babalikan mo pag namimiss mo.

Itutulak mo palayo tapos hahatakin mo pabalik sabay ilalaglag mo. Hahahaha! Gago!

Ang love, masakit yan. Sa una lang masaya. Unti unting lalamon sa pagkatao mo at sisira sa sistemang matagal mong pinatakbo. Sa isang iglap, maglalaho. Sa isang iglap lahat guguho.

Paano magmahal ng tama lang? Pag binigay mo lahat, kawawa ka. Pag nagtira ka, sasabihin may pagkukulang ka. Walang tamang pagmamahal. Lahat nakakasakal, lahat parang walang pakialam.

Iikot ang mundo mo sakanya. Wala kang magagawa kasi masaya ka. Hanggang sa wala ka ng ibang napapansin kundi siya. Unti unting palayo. Unti unting nauubos lahat ng meron kayo.

Sa huli, ikaw pa na inosente ang may kasalanan. Ikaw pa ang sisisihin sa mga bagay na wala ka namang kinalaman.Masaya ka ba kasi nagmukha akong tanga? O masaya ka kasi sumuko na ko at ayoko na sayo?

Pagtanggap

Kahit gaano pa kasakit lahat, kahit paano may magandang naidulot yun sa akin.

Una, nawalan ako ng gana kumain. Pumayat ako! Hahahaha! Hindi, pero srsly, nakakapayat ang laging pagiisip, pagiging malungkot at nakakawala talaga ng gana mabuhay. Oo, mabuhay. Pero pumangit ako. Ramdam ko. Wala na kasi yung daily smile. Balik bisyo narin. Pag nagsisimula na naman umandar ang malawak kong utak, kahit may klase, baba ako para magyosi. Ganun siguro talaga. (Maliban sa bisyo. Hindi siya maganda.)


Pangalawa, mas naging malapit ako kay Lord. Nung mga oras na gulong gulo ako at walang gustong makinig, nagdadasal ako. Nung mga oras na parang nanghihina na ako at bibigay na, nagdadasal ako. I talked to him. Lahat ng tanong, kwento, saloobin, lahat sinasabi ko sakanya. Why should I have to find a turtle if there’s God in my heart and mind? Hindi sasagot si God, pero lagi niyang ipaparamdan sayo na nanjan lang siya at ang lahat ng tanong mo, di man niya masasagot directly, mararamdaman mo na lahat ay may dahilan.

But I never said it was good. Falling your heart into pieces may cause big trouble. Its hard to fix things but if you let yourself find its own way, God will lead you to some place better than it was before.

And at the end of the day, mawawala lahat ng galit, mawawala lahat ng sakit. Hindi ganun kadali pero atleast, on process. Masyado kong pinangunahan lahat ng bagay. Nakalimutan kong itapak ang paa ko sa lupa. Nawalan ng balance lahat.

I still love him everyday. Every single day. Knowing na pwede ulit mangyari ang lahat. Who cares? Being deeply in love has its own structure. Materials, build, getting old but no one thinks if its strong or weak. Until one day…

dahilan

Nakakatuwa pag tamang hinala ang isang tao. Kasi parang ang praning niya. Naglalaban yung imagination niya sa reality. Pero what if, lahat ng tamang hinala niya, totoo pala talaga? Oo, siguro mahal mo pa kaya hindi mo kaya i-give up, hindi mo kayang bitawan. Pero hanggang saan?

Mahirap mabuo ulit ang pusong nawasak. Lalo na kung hahaluan mo pa ng kasinungalingan lahat at sasamahan ng walang kwentang dahilan. Iiwan ka ng isang tao ng biglaan at walang sapat na dahilan. Parang bangungot. iintindihin mo siya kasi maiisip mo na naguguluhan lang siya. But later on, malalaman mo na ikaw pala ang dapat maawa sa sarili mo dahil mukha ka ng tanga pero mahal mo pa rin siya.

Alam mo yung pakiramdam na naghe-hello ako sa mga classmates mo, Na ang bait bait ko saknila kasi alam ko, sila ang madalas mong kasama. Tapos malalaman ko nalang, may gusto ka sa kaklase mo At alam ng buong klase mo yun. Tapos ako nasa labas ng room niyo, hinihintay kita. Walang kaalam alam. Putangina. Nakaya mo yun? Alam ko marami tayong pagkakaiba. Pero sana naman hindi mo hinahanap sa iba kung ano yung wala sa akin. Natatakot ka kasi mabilis naging tayo? Eh gago ka pala eh! Eh di dapat hindi ka nanligaw! Lahat ginawa ko para sayo.

Kahit tayo pa rin ngayon, hindi ako panatag. Alam ni God lahat ng nararamdaman ko. At alam ko, maraming pagbabago. Mas nagiging paranoid ako, selosa, tamang hinala at nagiging mas mahigpit sayo. Pero pagkatapos ng araw na to, maiiyak nalang ako kasi alam ko sa sarili ko na hindi naman ako ganito. Pero dahil sayo nagbago ako. Araw araw kahit wala akong ginagawa, pakiramdam ko, pagod na pagod ako… kakaisip.

sana matapos na to. sana mawala na lahat  ng sakit para mawala na rin lahat ng takot. Hindi ko alam kung anong dapat kong gawin.

magulo.

Nag-break kami sa hindi maipaliwanag na dahilan. Tatlong araw lang kaming medyo di nagpapansinan. Inisip ko, kaya hindi kami nagpapansinan ay dahil sa thesis. Pero mali. Iba na pala nararamdaman niya sa akin… gusto na pala niya makipaghiwalay.

Yung anim na buwan naming dalawa, puro good vibes. Halos walang away. Kaya ang hirap mag-reverse bittering kasi wala akong maisip na masama about him. Mahal ko yung buong pagka-tao niya. As in lahat gusto ko sakanya. Honestly, di ko alam kung anong dapat kong isipin. Ang hirap mag move forward sa isang sitwasyon na walang malinaw na rason.

Sabi niya, mahal naman niya ko. Masaya naman daw siya kasama ako. Pero bakit ganun? Pakiramdam ko iniwan niya ko sa ere. Hindi ko alam kung anong ipaiintindi ko sa sarili ko sa break-up na to. Hindi man lang niya ko binigyan ng pagkakataon na maintindihan to lahat lahat. Basta bigla nalang siyang nagdesisyon. Tapos.

Ayokong maghintay pero umaasa ako na maayos pa to. Na sana, challenge lang to na malalampasan naming dalawa :(

di naman susuko

Isang challenging na 2014 ang sumalubong sa akin. Mga hindi inaasahang pangyayari at makabagbag damdaming mga eksena.

THINK POSITIVE! kahit ilang beses mo sabihin yan sa sarili mo, for sure, dinadaga ka pa rin sa mga mangyayari. Lalo na pag ang eksena eh dalawa lang ang pwedeng maging desisyon. Ang lamunin ka ng lupa sa kahihiyan, o magkulong ka sa kwarto dahil pakiramdam mo wala kang silbi.

Ang sarap kumain, ano? Lahat nalang ng nakakakita sa akin, double chin ko agad ang napapnsin. Kung sabagay, yung dating mukha ko kasi parang bungo na tinubuan ng mukha. HAHAHA Nag-try naman ako mag-gym. Oo, totoo yun. Sumakit katawan ko. Pero nawalan na ko ng oras, kaya hindi ko na tinuloy. Mahina kasi ako sa time management. Mas masarap pa rin talagang tumambay sa bahay habang nanunuod ng tv at may nginunguya.

love life. Para kaming araw araw nasa court session. Debate dito, debate doon. Isang matalino at isang nagmamatalino. Hindi buo araw namin ng walang pagtatalo. sanga sanga ang mga paguusap namin. Hanggang sa may susuko na sa amin.  Lambingan nalang.

nakaka-stress ang thesis. At take note, baby thesis palang ito. Hindi pa research kasi pang 4th year pa siya. Yung prof namin, buntis. Hindi naman siya nagkukulang sa reminders, pero kulang sa paliwanag. Kulang sa sagot. Anong magagawa ng estudyante? mamaya biglang mapaanak yun.

To the love of my life, monster, and everything, happy 4th monthsary to us! Yeeey!
Alam ko, sandali palang ang 4 months, pero para sa akin, that 4 months means a lot.
Tayo pa rin ang magkasama makalipas ang apat na buwan. Lunch date, class date, sembreak and what so ever. At, wala pa namang nagsisisi diba? Hihi
Having my bestfriend and boyfriend in one is just as epic as the most amazing thing in the world. Alamoyan!
And to make this message sweet, minus korni, plus pogi points for me, I love you! :*
To the love of my life, monster, and everything, happy 4th monthsary to us! Yeeey!
Alam ko, sandali palang ang 4 months, pero para sa akin, that 4 months means a lot.
Tayo pa rin ang magkasama makalipas ang apat na buwan. Lunch date, class date, sembreak and what so ever. At, wala pa namang nagsisisi diba? Hihi
Having my bestfriend and boyfriend in one is just as epic as the most amazing thing in the world. Alamoyan!
And to make this message sweet, minus korni, plus pogi points for me, I love you! :*

To the love of my life, monster, and everything, happy 4th monthsary to us! Yeeey!

Alam ko, sandali palang ang 4 months, pero para sa akin, that 4 months means a lot.

Tayo pa rin ang magkasama makalipas ang apat na buwan. Lunch date, class date, sembreak and what so ever. At, wala pa namang nagsisisi diba? Hihi

Having my bestfriend and boyfriend in one is just as epic as the most amazing thing in the world. Alamoyan!

And to make this message sweet, minus korni, plus pogi points for me, I love you! :*

To Tumblr, Love Pixel Union